انتخاب بهترین ویولن

راهنمای انتخاب و خرید بهترین ویولن با توجه به قیمت و کیفیت های مختلف

راهنمای انتخاب و خرید بهترین ویولن با توجه به قیمت و کیفیت های مختلف


آیا جهت خرید ویولن مناسب برای فرزند مبتدی و یا خودتان خسته شده اید؟
شما تنها نیستید لطفا این مقاله را مرور کنید.
بسیاری از والدین و هنرجویان از انتخاب بین تعداد متعدد سازهای  ویولن موجود خسته شده اند.
اما چه سازی مناسب شماست؟
بدیهی است که شما میخواهید بهترین ساز را نسبت به بودجه خود تهیه کنید اما اگر اطلاعات کافی در جهت ساختار ساز نداشته باشید خرید آن میتواند یک چالش باشد و حتی در علاقه شما نسبت به صدای ساز ویولن تاثیر منفی بگذارد!

  • سایز ساز:

هرگز یک ویولن مبتدی که نسبت به اندام شما(جُسه شما) بزرگ و یا کوچک است را خریداری نکنید!
نواختن روی ساز با اندازه اشتباه مشکلات جدی در تکنیک ایجاد می کند و در نهایت می تواند منجر به آسیب های مزمن گردن ، کمر و بازو شود. حتماً بدانید که دقیقاً چه اندازه ای برای فرزند ویا شخص شما مناسب است .فراموش نکنید که سن ، اندازه بدن ، فرم دست و قدرت بدنی را در نظر بگیرید. اگر شک دارید  که دقیقا چه سایزی تهیه کنید بهتر است از مدرس ویولن و یا فروشندگان آلات موسیقی راهنمایی بگیرید، بطور کلی نواختن با سازی کوچکتر از اندازه مناسب شما بهتر از نواختن با ویولونی است که خیلی بزرگ است.

  • جنس و صنعت ساخت:

این عامل در یادگیری نحوه انتخاب ویولن احتمالاً مهمترین بخش است. ساخت ویولن حدود ۳۰۰ سال پیش کامل شد و در طول این سال ها انواع مختلفی از قالب های متنوع با حجم صدایی متفاوت توسط ویولن سازهای حرفه ای ساخته شده است .ویولن های ساخته شده امروزه نیز در چندین قالب معروف که متعلق سازندگان بزرگ مانند استرادیواریوس ، گوآنری و یا غیره است  ساخته می شوند.امروزه ویولن های موجود در دو دسته جای میگیرند:

  1. ویولن های دست ساز
  2. ویولن های کارخانه ای

 

ویولن کارخانه ای
 

ویولن های دستساز که معمولا صدای خوبی دارند و نوازندگان حرفه همگی از سازهای دستساز استفاده میکنند.ویولن های دستساز بدلیل آنکه در ساخت این سازها تماما از چوب استفاده میشود و سازندگان با تجربه آن ها را می سازند معمولا قیمت نسبتا بالایی هم دارند.(البته لازم به ذکر است که برخی از ویولن های دست سازی که در بازار وجود دارند که پس از مدتی صفحات ساز ترک میخورد و دلیل آن این است که سازنده چون توانایی کافی در ساخت را نداشته صفحات ساز را بسیار نازک کرده تا بتواند صدای نسبتا خوبی از ساز تولید کنند که بدلیل تغییر آب و هوا ، فشار سیم ها بر روی صفحه و عوامل دیگر پس از مدتی شکسته و یا ترک میخورد) دسته دیگر از ویولن های موجود در بازار ویولن های کارخانه ای هستند،این ساز ها معمولا از جنس لمینت و برخی از چوب ساخته میشوند تفاوتی که در ساخت این سازها با ویولن های دستساز دارد این است که صفحات در این ساز ها اگر چوب باشد بوسیله دستگاه CNC فرم دهی داده میشوند و چون همه ی صفحات به یک ضخامت میرسند و مثل سازهای دستساز نیستند که سازنده نسبت به چوبی که دارد ضخامت های مختلفی و فرم متفاوتی در نظر بگیرد نمیتوانند صدای خیلی خوبی داشته باشند و معمولا برای هنرجویان نیمه حرفه ای میتواند مناسب باشد.اما سازهایی که از لمینت ساخته میشوند همگی از کیفیت بسیار پایینی برخوردار هستند و فقط برای هنرجویانی که قصد شروع ساز ویولن را دارند تا مدت کوتاه یک الی دو سال ابتدای فراگیری کاربرد دارند.
ویولن ها از چوب هایی مانند صنوبر و افرا ساخته می شوند و یک شاخص خوب برای کیفیت ، عمق حکاکی روی صفحات است. یک کنده کاری مناسب به طور معمول نشانگر مهارت برتر سازنده است. همچنین به مناطق پیوسته ساز نگاه کنید ، آنها باید کاملاً متناسب و متقارن باشد. ، یعنی گردن و قسمت انتهایی باید کاملا در یک راستا قرار بگیرند.

  • رگلاژ ساز:

رگلاژ تا حد زیادی قابلیت و کیفیت صدای ویولن شما را تحت تاثیر قرار میدهد.
چند مورد مرتبط با رگلاژ ساز عبارتند از:
شیطانک و خرک:شیطانک و خرک فاصله صول فعال سیم را مشخص میکنند.

 


 

شیطانک به قسمت ابتدایی صفحه انگشت گذاری و یا گیریف میگویند.شیطانک باید فاصله مناسبی از گیریف داشته باشد در غیر اینصورت نواختن را سخت و دشوار و یا غیر ممکن میکند.بطور مثال اگر فاصله شیطانک از گیریف بلند و زیاد باشد نوازنده باید فشار بسیار زیادی به سیم وارد کند تا بتواند سیم را به صفحه انگشت گذاری بچسباند و اگر فاصله از حد استاندارد کمتر باشد باعث میشود سیم در حالت دست باز به گیریف برخورد کند و نتواند صدای سالمی تولید کند،همین اتفاق در مورد خرک هم صدق میکند.
مورد مهم دیگری که وجود دارد فاصله شیار بر روی خرک و شیطانک است. فاصله شیاری که سیم ها از آن عبور میکنند نباید بیش از حد نزدیک و دور و یا فاصله متفاوتی نسبت به هم داشته باشند چون همگی نوازندگی را سخت و طاقت فرسا میکنند.

 

خرک ویولن
 

شیطانک به قسمت ابتدایی صفحه انگشت گذاری و یا گیریف میگویند.شیطانک باید فاصله مناسبی از گیریف داشته باشد در غیر اینصورت نواختن را سخت و دشوار و یا غیر ممکن میکند.بطور مثال اگر فاصله شیطانک از گیریف بلند و زیاد باشد نوازنده باید فشار بسیار زیادی به سیم وارد کند تا بتواند سیم را به صفحه انگشت گذاری بچسباند و اگر فاصله از حد استاندارد کمتر باشد باعث میشود سیم در حالت دست باز به گیریف برخورد کند و نتواند صدای سالمی تولید کند،همین اتفاق در مورد خرک هم صدق میکند.
مورد مهم دیگری که وجود دارد فاصله شیار بر روی خرک و شیطانک است. فاصله شیاری که سیم ها از آن عبور میکنند نباید بیش از حد نزدیک و دور و یا فاصله متفاوتی نسبت به هم داشته باشند چون همگی نوازندگی را سخت و طاقت فرسا میکنند.
آرشه ویولن:تمامی ویولن های کارخانه ای دارای آرشه هستند اما ویولن های دستساز چون بیشتر نوازندگان حرفه ای و نیمه حرفه متقاضی آن هستند و انتخاب آرشه برای نوازندگان حرفه ای بسیار سلیقه ای و مهم است به همین منظور ویولن های دستساز را بدون آرشه ارائه میدهند.در هنگام خرید حتما سلامت آرشه را بسنجید.چوب آرشه باید کاملا صاف و بدون تاب و پیچ خوردگی باشد،نکته دیگر در سلامت آرشه مقدار سفت شدن مو آرشه است برای سنجیدن آن لازم است پیچ انتهایی آرشه را ساعتگرد بپیچانید تا حدی که موی آرشه موازی با چوب شود.
زیرچانه،گوشی،سیمگیر:زیرچانه و سیمگیر معمولا در ویولن های دستساز از چوب های آبنوس و یا فوفل و گوشی ها همیشه از چوب آبنوس میباشند اما در سازهای کارخانه ای معمولا از سیمگیر ABS  زیرچانه چوبی و یا ضدحساسیت و گوشی هایی از جنس چوب آبنوس و یا در سازهای بسیار ضعیف از چوب های متفرقه استفاده میکنند که در نرور زمان اکثر گوشی های ضعیف شکسته میشوند.
گیریف (صفحه انگشت گذاری):جنس گیریف در ویولن های دستساز باید از چوب آبنوس باشد ولی در ویولن های کارخانه ای گاهی در برخی برند ها دیده میشود که بدلیل گران بودن چوب آبنوس از چوب های دیگری استفاده و رنگ میکنند.حتما در هنگام خرید ویولن به صاف بودن و اتصال کامل گیریف به دسته توجه کنید.

برند مطرح و با کیفیت استنتور انگلستان دارای سازهای کارخانه ای و دستساز میباشد و در ساخت تمام ویولن های استنتور  از چوب استفاده شده و در هیچ‌ مدلی حتی در ساز های کارخانه هم از لمینت در ساخت سازها استفاده نشده است.
ویولن های استنتور دارای ساختاری کاملا استاندارد و دقیق در سایزهای مختلف و قالب های متنوع ساخته میشوند و جنس گوشی ها و زیرچانه در تمامی مدل ها چوب آبنوس میباشد.
برند استنتور حتی به تولید سایز ۷/۸ میپردازد که این سایز که مناسب بانوان با انگشتان کوچک بسیار مناسب است.

مقالات مشابه

تاریخچه ویولن و خانواده زهی آرشه ای
ویولن؛ سازی ظریف و محبوب ویولن یکی از محبوب ترین ساز های زهی می باشد که به خوبی با فرهنگ همه کشور ها در دنیا سازگاری دارد. یک ساز بسیار ظریف و کوچک است. در ساخت آن ۵۸ قطعه با هم ترکیب شده اند. وزنی حدود ۴۰۰ گرم دارد. کلمه ویولن به معنی ساز زهی می باشد. از ریشه vitula گرفته شده است. افرادی که این ساز را می نوازند اطلاعات را سریع تر پردازش می کنند. به عبارت دیگر قدرت تشخیص قوی تری دارند. اولین بار توسط یک ایتالیایی به نام گاسپارو برتولونی طراحی و ساخته شد. شاگرد معروف او که یک سازنده برتر ویولن بود آماتی نام داشت. او نیز بهترین سازنده های ویولن در سطح دنیا را تربیت کرده است. آنتونیو استرادیواری ایتالیایی یکی از این افراد است. یکی از ارزشمند ترین کار های او ساخت ویولن کنسرت است. سرچشمه و ابداع این ساز را بین سال های  ۱۵۰۵-۱۴۹۶ میلادی در ایتالیا می دانند. البته برخی از کارشناسان نیز آن را به سرزمین عرب نسبت می‌ دهند. سازی با نام Rebed که تنها یک سیم داشت. به مرور زمان موسیقیدانان عرب بر تعداد سیم های آن اضافه کردند. نام Rebed را برای این ساز انتخاب کردند. ایرانیان و ترک ها نیز توانستند ویولن را برای خود بومی کنند. آن ها توانستند سبکی مخصوص به خود را برای نواختن ابداع کنند. Niccolo Paganini ایتالیایی به عنوان بهترین نوازنده این ساز در سطح جهان شناخته می شود. افراد زیادی مانند پابلو دی ساراساتا، آنتونیو ویوالدی، و ... به عنوان بهترین نوازندگان در سطح دنیا شناخته می شوند. فردی به نام بن لی به عنوان سریعترین نوازنده ویولن شناخته می شود. او در هر ثانیه می تواند حدود ۱۵ نت را بنوازد.     ویولن   معرفی ویولن، سازی ظریف اما گوش نواز ویولن را در دسته بندی ساز ها در گروه ساز زهی آرشه ای قرار داده ‌اند. کوچک‌ترین عضو ساز های زهی می باشد. ساز های زهی آرشه ای با نام ساز زهی کمانه ای نیز شناخته می شوند. نکته دیگر اینکه برای نواختن ساز های زهی آرشه ای به کمانه نیاز خواهیم داشت. جنس این ساز از چوب است. از موی دم اسب برای نوک آن استفاده شده است که به دو سر آن متصل می شود. هر دو سر آن قطعه ‌ای به نام موگیر وجود دارد. وظیفه موگیر تنظیم میزان کشیدگی مو ها در دو طرف آرشه است. سیم های این ساز از زیر ترین تا بم ترین و به ترتیب از پایین کوک می شود: سیم اول: می سیم دوم: لا سیم سوم: ر  سیم چهارم: سل  در ارکستر های بزرگ نوازنده های ساز ویولن دو گروه قرار داده می شوند: گروه اول: وظیفه آن ها اجرای ملودی است. گروه دوم:  این گروه هارمونی قطعه را می نوازد. ویولن سازی بسیار خارق العاده و چابک است. طیف وسیعی از نت های آرامش بخش، خشن، زنگ دار، غنی و ... را دارد. نوازندگان برای نواختن اختیارات وسیعی دارند، یعنی محدودیتی در نواختن ندارند. می توانید این ساز را برای همه فواصل کروماتیک ایرانی و عربی به راحتی اجرا کنید. می توانید هنگام نواختن این ساز را روی شانه چپ بگذارید. آرشه توسط دست راست نوازنده است و نواخته می شود.   ویولن   قطعات تشکیل دهنده ویولن این ساز کوچک از قطعه های مختلفی تشکیل شده است، شامل: آرشه، کمان: این قسمت از جنس چوب است. نوک آن با موی دم اسب ساخته شده است که به دو سر آن ثابت می شود. موگیر: در دو سر آرشه قرار دارد که موی اسب را ثابت نگه می دارد. تنظیمات کششی آن را انجام می دهد. جعبه رزونانس، طنینی: دارای سه قسمت است: صفحه رویی صفحه زیرین زوار های دور درون آن استوانه ای از جنس چوب قرار دارد که ارتعاشات را به صفحه زیرین منتقل می کند. همچنین باعث دوام و پایداری صفحه رویی می شود. از شکستن صفحه ویولن نیز جلوگیری می‌ کند. گردن (دسته): یک دنباله از جنس چوب آبنوس است که به عنوان تکیه گاه سیم ها نیز شناخته می شود. نوازنده می تواند انگشت خود در بالای گردن قرار دهد. هر قسمت از گردن را در هنگام نواختن می تواند در دست بگیرد. یک قطعه جعبه مانندی در انتهای آن قرار دارد که سیم های ویولن به دور آن پیچیده می شود. خرک: نقش یک پل بین سیم ‌ها و جعبه طنینی را بر عهده دارد و راه سیم ها را تقسیم می کند. همچنین سیم ها را در یک ارتفاع خاص نگه می دارد. انتقال ارتعاشات سیم ها را به درون جعبه رزونانس انجام می دهد. سیم: سیم ها از داخل جعبه کوچک شروع می ‌شوند و در طول چوب آبنوس تکیه گاه ادامه دارند. از روی خرک عبور کرده و در سیم گیر مهار و کنترل می شوند. جنس سیم ها در گذشته از روده گوسفند بود. در حال حاضر برای ساخت سیم های بهتر روی روده گوسفند یک سیم فلزی بسیار نازک پیچانده می شود. برای سیم ‌های زیرین فقط از سیم فلزی استفاده می کنند. سیم گیر: جنس این قسمت از آبنوس است. در آخر تنه ویولن قرار دارد. زه ها از هر جنس که باشد به دکمه ای که در قسمت پایین دیوار قرار دارد متصل می شود. به عبارت دیگر آن را نگه میدارد. گریف: جنس آن از آبنوس است. در طول دسته وصل شده و تا میانه جعبه کشیده می شود. نوازنده با انگشت خود سیم را به آن می چسبانند. در نتیجه نوازنده می تواند نت های مختلفی را بنوازند.   ویولن    انواع ساز ویولن ویولن این سازه بی نظیر انواع مختلفی دارد. انواع این ساز عبارت اند از: ویولا ویولنسل کنترباس الکتریکی ویولن ویولا: با نام های آلتو و ویولن آلتو نیز در بین نوازندگان شناخته می ‌شود. ویولا حدود چند سانتیمتر از ویولن بزرگتر است. از نظر ظاهری شبیه یکدیگر هستند اما اکثراً در همنوازی های ارکستر سمفونیک استفاده می شود. صدای ویولا در منطقه متوسط این خانواده قرار دارد. به عبارتی از ویولن بالاتر، اما از ویولنسل زیرتر می باشد. ترتیب کوک های آن از پایین یعنی زیرترین به بم ترین است. کوک چهار سیم آن با فاصله پنجم با هم کوک می شود.   ویولنسل: این ساز به قدری بزرگ است که نوازنده آن را روی زمین و بین پا های خود می گذارد. نوازنده روی صندلی می نشیند. صدای آن بم تر از ویولن و ویولا است. در قسمت انتهای تحتانی این ساز  میله آهنی قرار داده شده است. در زمان اجرا آن را باز می کنند و نوک آن روی زمین قرار می گیرد. ترتیب کوک های آن از زیر به بم است. فاصله سیم های چهارگانه این ساز پنجم می باشد. در همنوازی ها جزو مهم ترین ساز های زهی محسوب می شود.   کنترباس: بزرگترین ساز آرشه ای است. همچنین بم ترین صدا را در این خانواده دارد. دارای پایین ترین سطح زیر و بم است. وسعت صوت آن نیز بسیار کم است. این ساز را به وسیله دست یا کمانه می نوازند. نوازنده برای نواختن آن می ایستد. از نظر میزان صوت و طنین دارای صوتی ضخیم، قوی و زنگ دار می باشد. در موسیقی غرب و سبک کلاسیک جزو ساز های استاندارد محسوب می‌شود. در ارکستر ها در کنار بقیه خانواده خود نواخته می شود. برای نواختن سبک های موسیقی راک، اندرول، جاز و بلوز کاربرد زیادی دارد.   ویولن الکتریکی: توسط استاپ اسمیت ابداع شد. مجهز به یک خروجی صدای الکتریکی است. بدنه آن از جنس فلز می باشد. از این نوع ساز در سبک های پاپ، راک و ... برای نواختن استفاده می شود. در برخی طراحی ‌ها سیم های بیشتری دارد. سیگنال های آن به واسطه پردازش الکترونیکی به منظور به دست آوردن صدای دلخواه ایجاد می شود. در ساخت آن از پیکاپ ‌های فیوز الکتریکی یا مغناطیسی استفاده می شود.   ویولن